Na meer dan dertig jaar nadert in 2004 'De Donkere Toren'-saga van Stephen King haar einde. Deze reeks is een op Amerikaanse leest geschoeide cowboyversie van de graallegende, geïnspireerd door Robert Brownings verhalend dichtwerk 'Childe Roland to the Dark Tower Came'. Een volumineuze serie in de typisch wijdlopige, vlotte King-stijl, waarin de auteur een eigen consistente wereld creëert door met tijd en geografie te schuiven en zo mysterieuze deuren naar andere werelden en andere dimensies te openen. Het eerste deel, De scherpschutter, werd al in 1970 geschreven, maar pas in 1976 gepubliceerd. Daarna volgden Het teken van drie (1989) en Het verloren rijk (1991). In 1993 werden deze boeken nog samen als trilogie uitgegeven, maar dit schrijfproject van King bleef maar groeien. In 1997 volgde Tovenaarsglas en eind vorig jaar verscheen het vijfde deel, Wolven van de Calla (2003). Daarin kondigt de auteur de laatste twee delen aan, Een lied voor Susannah en De Donkere Toren. Beide verschijnen in de loop van 2004. Om het eerste deel (De scherpschutter) in overeenstemming te brengen met de volgende zes, werd er bovendien een nieuwe versie gepubliceerd. Daarmee zal een einde komen aan een zevendelig magnum opus dat in tijd Stephen Kings schrijverscarrière tot nu toe omvat. Met zo'n vijftig boeken op zijn naam heeft hij de reputatie van een bestsellende, populaire veelschrijver opgebouwd. Zelf omschreef hij zijn fictie als "het literaire equivalent van een Big Mac met frietjes". Maar ook groeide bij King het besef dat de wereld van 'De Donkere Toren'-saga aan de grondslag ligt van zijn volledige oeuvre. Die gewaarwording was voor Stanley Wiater, Christopher Golden en Hank Wagner de aanleiding om Stephen Kings wereldbeeld scherp onder de loep te nemen in Het Stephen King universum. Vertrekkende van 'De werelden van De Donkere Toren en De beproeving' wordt in acht hoofdstukken die basismaterie getoetst aan het volledige oeuvre van King, dat zich in tegenstelling tot de 'De donkere Toren'-fantasy hoofdzakelijk in de primaire (horror-)realiteit afspeelt. Een interessante manier om de uiteenlopende personages, locaties en werelden uit Stephen Kings fictie te verkennen. Alleen wordt er soms zo ver gegaan in het leggen van verbanden en het construeren van een samenhangend universum, dat het boek aan geloofwaardigheid moet inboeten. Voorzien van een register en uitgebreid met appendices over biografie, bibliografie, verdere lectuur en te bezoeken websites, blijft dit werk vooral een interessant naslagwerk dat je wegwijs maakt in het haast eindeloze oeuvre van Stephen King. [Kris van Zeghbroeck]

Boek drie* in de zevendelige cyclus 'De donkere toren', een mystiek bouwwerk dat in het centrum staat van tijd en werkelijkheid en waarvan de invloed dus zowel het heden als het verre verleden raakt. De toren bevindt zich in een bizarre Midden-Wereld in een verre toekomst waar na de teleurgang van onze beschaving een feodale wereld ontstond die ook onderging. Centraal is Roland van Gilead, de Scherpschutter, die gedreven op zoek is naar de Donkere Toren. Hij heeft hulp van een ex-junkie, een ex-schizofrene in een rolstoel en een knaap die stierf in ons heden. De verhalen van Roland en die jongen, Jake, spelen zich parallel af. Zij brengen hun Ka (geest) samen, maar worden geconfronteerd met vele vijanden: een gigantische robotbeer, overlevende psychoten (Mad Max toestanden) en dergelijke. King (1947) tekent een chaotische en onvoorspelbare wereld, een mix van sciencefiction, duistere fantasy en horror, met nadruk op de actie en de psychologie van de personages en wat zij in zichzelf terug ontdekken. Vlot leesbaar, degelijke uitdieping van de personages, erg spannend, maar het eindigt uiteraard op een cliffhanger. Via 'Wat voorafging' kan de lezer bijbenen. Verfilmd met Idris Elba (bekend van onder meer de tv-serie ‘Luther’) in de hoofdrol, première zomer 2017. Kleine druk.